ခုထိ ညီအကိုမသိတသိပဲလား
ၾကာၾကာ၀ါးေပမယ့္….
အသက္ကိုု မွ်င္းမွ်င္း႐ွဴ႐ွိဳက္
အလိုက္သင့္ ေမွ်ာလိုက္ရင္းေစ်းဆစ္
ျမစ္မခ်မ္းသာျဖစ္ခဲ့ရ ၾကာေပါ့။
ဘယ္အေက်ာ့မွာ ဘယ္ေသာ့နဲ႔ ဖြင့္မွာပါလဲ
လဲရာသူခိုးေထာင္း ျဖစ္စဥ္မွာ
ေျမဆီလႊာသာ တစစ ခန္းေျခာက္
က်ည္ေတာက္စြပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကဆဲ
က်ားရဲငစဥ္းလဲ ဆြဲၿပီးရင္းဆြဲတဲ့ ဇာတ္နာ။
အဲဒီကဗ်ာလြတ္ အက ဒိုးသံအလိုက္
အေႏွး႐ိုက္ခ်က္မ်ားနဲ႔သာ
အဖာရာ အထပ္ထပ္ေအာက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပ်ာက္
နုိင္ငံေပ်ာက္ ဘ၀ေပ်ာက္ အသက္ေပ်ာက္
အလွေပ်ာက္ အရွက္ေပ်ာက္ မ်က္ႏွာေပ်ာက္
ေနာက္ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ေစာင့္ရအံုးမလဲ …
တြဲလဲရယ္ ေနပါအံုး မိုးေတာင္ကခ်ဳန္း
မုန္႔လံုး… မုန္႔လံုးကိုစကၠဴ ကပ္ ၾကာပလပ္မွာ
ဆြမ္းေတာ္တင္ ပုလႅင္ေပၚကေမ်ာက္ကေလး
ဆင္းတယ္လို႔ေျပး… ဂ်ာေအး…
ဂ်ာေအးကိုသူ႔အေမ႐ိုက္ ေမွာင္မိုက္မွာငို
ကိုယ္လူပ်ဳိထရံေပါက္ ေျခေထာက္ကိုဆြဲ
တြဲလဲ.. တြဲလဲရယ္ေနပါအံုး… မိုးေတာင္ကခ်ဳန္း
မုန္႔လံုး…မုန္႔လံုးကို စကၠဴကပ္…။
တခန္းမရပ္ အလြမ္းဇာတ္လည္း …။ ။
စိုးေနလင္း
Source:naytthit
No comments:
Post a Comment