သံၾကားစက္ စက္ရုံမွ ဥၾသသံကုိနားစုိက္ေထာင္ရင္းကန္ဇြန္းရြက္မ်ားကုိအစည္းလုိက္ အစည္းလုိက္ ခ်ည္ေႏွာင္ကာစိတ္ေလာေနမိသည္။ ေန႔စဥ္ မနက္ေစာေစာေဖာက္သည္မ်ားကုိပုံမွန္လုိက္ျပီးအလုပ္မသြားမွီအေမ့ကုိ ကြ်န္ေတာ္ ကူညီေနျခင္းျဖစ္သည္။
အေျခခံလူတန္းစားေတြအတြက္ ေန႔တဓူ၀ လုပ္ကုိင္စားေသာက္နုိင္ဖုိ႔ကအဓိကမဟုတ္ပါလား။
ထမင္းၾကမ္းခဲကုိအစာအိမ္မွ ပုိးမ်ဳိးရွစ္ဆယ္ ထၾကြေသာင္းက်န္းေနတာေၾကာင့္ အလုပ္ေနာက္က်မည္စုိး၍ အေလာတၾကီးစားေနေသာသားကုိျမင္ေသာတေဒၚအုန္းရီခင္မ်ာစိတ္မခ်မ္းသာနုိင္ပါ။
“ သားရယ္ ေျဖးေျဖးစားပါအုံးကြယ္ အလုပ္အခ်ိန္မွီပါေသးတယ္”
မိခင္၏ စကားကုိနားေထာင္ရင္းခ်က္ခ်င္းမေျပာနုိင္ပါ။ စာပြဲေပၚမွ ေသာက္ေရခြက္ကုိယူျပီးေသာက္လုိက္ သည္။
“ ေျဖးေျဖးလုပ္လုိ႔ မျဖစ္ဘူးအေမေတာ္ၾကာအလုပ္ေနာက္ၾကေနအုံးမယ္”
အစုိးရ ၀န္ထမ္း အလုပ္သမားေတြ အတြက္ လစာေငြဟာမက္ေလာက္စရာမရွိေပမဲ့ အလုပ္အကုိင္ရွားပါးလြန္းတာေၾကာင့္ လုပ္ကုိင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
တုိးေအာင္ တုိ႔ မိသားစုဟာအစုိးရနယ္ေျမပုိက္နက္တြင္းတြင္ အိမ္ေလးေဆာက္ျပီးဆည္ေျမာင္း တာ၀န္ တဖတ္ႏွင့္ သၾကားစက္တြင္ အလုပ္၀င္ေနရသည္။ ပညာကုိ ျပီးေျမာက္ေအာင္ သင္ယူခြင့္မရဘဲေက်ာင္းထြက္ျပီးမိသားစု တာ၀န္ကုိ မိမိတက္နုိင္သည့္ ေဒါင့္တစ္ေနရာကေနမိသားစု စား၀တ္ေနေရး တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနရသည္။ မနက္ ပုိင္းတြင္ အလုပ္၀င္ ညေနပုိင္းအလုပ္ျပန္လာတာနဲ႔ အိမ္ကုိတန္းျပန္ျပီးမိသားစုတပုိင္တႏုိင္ စုိက္ပ်ဳိးေရးအလုပ္ကုိလည္းလုပ္ကုိင္ရသည္မုိ႔ သၾကားစက္မွ အလုပ္ခ်ိန္ကုန္တာနဲ႔ ဘယ္ေနရာကုိမွာမွ အခ်ိန္ကုန္ သေ၀မထုိးႏုိင္ပါ။
“ အေမအေဖ ျပန္လာျပီလား”
“ ေအးလာျပီသားပန္းမ်ဳိးေတြ သြားက်ဲေနတယ္
မင္းျပန္လာရင္ အဲ့ဒီကုိလုိက္လာခဲ့တဲ့”
“ ဟုတ္ကဲ့ သားခုပဲသြားလုိက္မယ္”
“ ေအာ္ ေနအုံးသားအေမေစ်းက အျပန္ေဆးလိပ္၀ယ္လာေသးတယ္ မင္းအတြက္”
“ ဟုတ္ကဲ့အေမ”
တုိးေအာင္ ေပါက္ျပားကုိထမ္းျပီးထြက္လာခဲ့သည္။ ပါးစပ္မွ ေဆးလိပ္တုိကုိလက္ၾကားထဲသုိ႔ ေျပာင္းျပီး
“ အေဖေရက်ေနာ္ ဘာထပ္ယူလာရအုံးမလဲ”
“ ေအးေရေလာင္းပုံးေတြပါ ယူခဲ့ကြာ”
“ ဟုတ္ကဲ့”
“တုိးေအာင္ေရတုိးေအာင္”
“ေဟးေက်ာ္သူရတုိ႔ပါလား
လာကြာ”
“ ဘာေတြ လုပ္မလုိ႔လဲကြ ေပါက္ျပားေတြေကာပုံးေတြေကာ”
“ ပန္းမ်ဳိးေတြ စုိက္ေနတာေရေလာင္းမလုိ႔ ထပ္စုိက္စရာလည္းထပ္စုိက္ရေအာင္ ပါကြာ”
“ ေအာ္.. မင္းလည္းေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းတယ္ကြာငါတုိ႔ဘက္ေတာင္ မလာေတာ့ဘူး”
“ ငါ အလုပ္မ်ားေနလုိ႔ပါကြာ”
“ ဒါနဲ႔ မင္းတုိ႔ေတြ ဒီႏွစ္ေျဖနုိ္ၾကလား”
“ ငါေတာ့ ေျဖနုိင္ပါတယ္္ မင္းေအာင္တုိ႔ မင္းထုိက္တုိ႔ေတာ့ သိပ္မေျဖႏုိင္ဘူးေျပာတယ္ကြ”
“ ေအာင္မွတ္ ေလာက္ေတာ့ မွန္းနုိင္တယ္မဟုတ္လား”
“ မေျပာတက္ပါဘူးကြြာ”
“ မင္းလည္းေက်ာင္းျပန္တက္ပါလားတုိးေအာင္”
“ ေတာ္ပါျပီကြာ”
“ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲကြာငါတုိ႔ အဖြဲ႔ထဲမွာမင္းမရွိေတာ့ တမ်ဳိးၾကီးပဲကြာ”
“ ငါအေျခအေနလည္းမင္းတုိ႔သိေနတာပဲေလ
စား၀တ္ေနေရးလုံးပန္းေနရတာတဖတ္ဒီၾကားထဲပေထြးကနဲ႔ ေနရတယ္ဆုိေတာ့ ေနခ်င္သလုိေနလုိ႔မျဖစ္ ျပန္ဘူးေလကြာ”
“ ငါကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရာဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အကူညီလုိတယ္ဆုိေျပာကြာငါတုိ႔အျမဲရွိတယ္”
“ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ”
“ ဒါနဲ႔ ဟုိေကာင္ေတြကဘယ္ကုိသြားတာလဲ”
“ မင္းေအာင္တုိ႔လားေရကူးမယ္လုိ႔ ေျပာတာပဲ
ကဲတုိးေအာင္ မင္းလည္းအလုပ္ရွိတယ္ဆုိသြားလုပ္ပါ ငါဟုိေကာင္ေတြေနာက္လုိက္သြားလုိက္အုံးမယ္”
“ ေအးေအးသူငယ္ခ်င္းေျဖးေျဖးမွ ျပန္ၾကေပါ့ကြာ”
“ ရတယ္ ငါတုိ႔ သိပ္မၾကာဘူးခဏေလာက္ပဲ”
“ ေအးကြာမင္းတုိ႔လာတာဘာမွေတာင္ ဧည့္မခံလုိက္ ရဘူး”
“ဟာ..မလုိပါဘူးကြာဧည့္သည္မွ မဟုတ္ပဲ”
“ အဲ့ဒီလုိလဲဘယ္ဟုတ္မလဲကြာတစ္ခါတစ္ေလလာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္”
“ ေတာ္ပါေတာ့ တုိးေအာင္ ရာငါအားလုံးကုိနားလည္တယ္ ဟုတ္ျပီလား”
“ ငါသြားလုိက္အုံးမယ္ကြာ”
“ေအးေအး”
“ တုိးေအာင္သက္ျပင္းရွည္ၾကီးခ်ရင္းထြက္သြားျပီျဖစ္တဲ့ ေက်ာ္သူရေနာက္ေက်ာျပင္ကုိ ၾကည့္ရင္းက်န္ခဲ့သည္။ ၾကာၾကာေတြးမေနႏုိင္ပါ ေပါက္ျပားႏွင့္ ေရပုံးေတြကုိယူျပီးပန္းပ်ဳိးခင္းဘက္ကုိထြက္လာခဲ့မိေတာ့သည္။
………………..×……………………×…………………………×……………………………..×
အေရွ့ေတာင္ဘက္ကေလေကာမုိးပါ ေမွာင္မဲတက္လာေနသည္။ မုိးမရြာခင္ အိမ္ကုိေရာက္ေအာင္ျပန္ရမည္။ အခုအခ်ိန္ေလာက္ဆုိအေဖလည္း ျပန္ေရာက္ေလာက္မည္မထင္ အေမတစ္ေယာက္ထဲ ႏြားေတြနဲ႔ ဆိတ္ေတြနဲ႔ မျဖစ္ပါ။ ေနေကာင္းခါစအေမေနာက္တစ္ခါ ထက္ဖ်ား၍မျဖစ္ ဆရာ၀န္ေတာင္ လက္ေခ်ာ့ထားျပီးအေမကံၾကီးတဲ့အတြက္ ေသတြင္းမွ သီသီကေလးလြတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀မွာလည္း အေမတစ္ေယာက္သာအားကုိးဖြယ္ရာ၊ အေမသာက်ေနာ့္အတြက္ အင္အားေတြေပးစြမ္း ႏုိင္တဲ့ မာတာမိခင္ ေက်းဇူးရွင္ အေမ့ရင္ခြင္ သည္က်ေနာ့္အတြက္ ခုိလုံရာအမွန္ ဘိဗၼာန္တစ္ခုပါ။ အေမေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္တာကုိက်ေနာ္ အျပစ္မျမင္ပါ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သည္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အေမ႔ရဲ့ ေရွ့မွာအေမေနာက္အိမ္ေထာင္မျပဳပါနဲ႔ လားအေမရယ္ သားအေမ့ကုိရွာေကြ်းႏုိင္ပါတယ္လုိ႔ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာအဲ့ဒီတုန္းက ကြ်န္ေတာ္ အင္အားမရွိခဲ့ပါ၊ အရည္ခ်င္းမရွိခဲ့ပါ၊ ေနာက္ အေမစိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္သည္။ အေမလုပ္သမွ်အားလုံးဟာသားသမီးေတြ အတြက္ ေကာင္းျခင္းေတြပဲလုိ႔ က်ေနာ္ ယုံၾကည္ပါသည္။
“ တုိးေအာင္ တုိးေအာင္”
“ဟိတ္ တုိးေအာင္ ဘာေတြမ်ားဒီေလာက္ေတာင္ စဥ္းစားလာတာလဲ
ငါ နင့္ကုိၾကည့္ေနတာၾကာေနျပီ ပတ္၀န္းက်င္လည္း နည္းနည္းပါးပါး ၾကည့္သြားအုံးကားတုိက္သြားမွ ဟုတ္ေပ့ ျဖစ္ေနအုံးမယ္ တကယ္တဲ”
“ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးအိမ္ျပန္ဖုိ႔ စိတ္ေလာေနရင္းအေတြးေရာသြားလုိ႔ပါ”
“ ဟြန္းဘာအေတြးေရာတာလဲမွန္မွန္ေျပာစမ္းဘယ္ေကာင္မေလးကုိစိတ္ကူးယဥ္လာတာလဲ”
“ ဟာဘယ္ေကာင္မေလးမွ စိတ္ကူးမယဥ္ပါဘူး”
“ နင္မလိမ္နဲ႔ေနာ္ တုိးေအာင္ မွန္မွန္ေျပာ”
“ တကယ္ေျပာတာပါ ငါ့ဘ၀ အေၾကာင္းစဥ္းစားရင္းအေတြးလြန္သြားတာပါ”
“ ေသခ်ာလား”
“ ေသခ်ာပါတယ္ဟာ”
“ အခုမွ ဆူပုပ္ေနတဲ့ သႏၱာ့ မ်က္ႏွာေလး ၾကည္လင္၀င္း လာသည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဟာငယ္ငယ္ထဲကအတူကစားေဖာ္ ကစားဖက္ အတန္းေဖာ္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ျဖစ္ျပီးတစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ နားလည္တက္ၾကသည္။ တုိးေအာင္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ သႏၱာ သိခ်င္သည္ ကူညီႏိုင္ရင္ ကူညီခ်င္သည္။ တုိးေအာင္ ကလည္းငယ္သူငယ္ခ်င္းမေလးအေပၚ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္မိသည္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္းလည္းေျပာတက္ၾကသည္။
“ နင္ျပန္မွာမုိလားငါနဲ႔ လုိက္ခဲ့ေလတုိးေအာင္”
“ သြားပါနင္ဟာနင္”
“ လာပါဆုိ”
“ ဖယ္ ဒါဆုိငါနင္းမယ္”
“ သေဘာ”
စက္ဘီးကုိတုိ္းေအာင္ တက္နင္းလုိက္ေတာ့ သႏၱာကေနာက္ကယ္ရီယာအေပၚ လွမ္းခုန္တက္ လုိက္တာေၾကာင့္ စက္ဘီးအခ်ိန္ပ်က္သြားျပီးေမွာက္ေတာ့မလုိ ျဖစ္သြားသည္။ သႏၱာ က တုိးေအာင္ ခါးေလးကုိလွမ္းဖတ္မိလုိက္သည္။
“ သႏၱာ နင္ေကာင္ေလးေတြ႔ရင္ သ၀န္တုိ ေနမယ္ေနာ္”
“ ေကာင္စုတ္ နင္ေနာ္”
“ အား”
“ ေဟ့ အရမ္းမလုပ္နဲ႔ေလစက္ဘီးေမွာက္သြားမယ္”
သႏၱာကတုိးေအာင္ လွမ္းျပီးရုိက္လုိက္သည္။
“ ေမွာက္ပါေစနင္ငါ့ မၾကဳိက္တာဘာလုိ႔ေျပာလည္း”
“ ငါ က အေကာင္းေျပာတာေလတကယ္လုိ႔မ်ားနင့္ ေကာင္ေလးေတြ႔ သြားရင္
သ၀န္တုိလိမ့္မယ္ ဆုိတာငါေျပာတာမွားလား”
“ မွားတယ္ တုိးေအာင္ နင္ ငါ့ကိုသိပ္အထင္ေသးတယ္”
ေျပာရင္း သႏၱာ မ်က္ရည္၀ဲ လာသည္။ ငါ့ရင္ထဲကေကာင္ေလးဟာနင္ပါလုိ႔ ေျပာလုိက္ခ်င္ေပမဲ့ ငါကမိန္းခေလးေလတုိးေအာင္ရယ္..။
“ နင္ ငါ့မွာရည္းစားရွိတယ္လုိ႔ ဘယ္တုန္းက ၾကားဖူးလဲ”
“ မၾကားေတာ့ မၾကားဖူးဘူးေပါ့ နင္ကဒုိင္ခ်ဳိထားရင္ ထားမွာေပါ့”
“ တုိးေအာင္”
ေဒါသစိတ္ေတြေၾကာင့္ ေအာ္မိလုိက္သည္။ တုိးေအာင္ ဒီလုိထင္တာကိုလည္းပုိ၍ ၀မ္းနည္းမိသည္။ စိတ္ကုိတင္းျပီး ။
“ တုိးေအာင္ ေတာ္ေတာ့ နင္ေနာက္ထပ္ ဒီစကားေတြ ထပ္ေျပာေနမယ္ဆုိငါမလုိက္ေတာ့ဘူးနင္နဲ႔”
သႏၱာတကယ္စိတ္ဆုိးေနသည္။ တုိးေအာင္ လည္း သႏၱာတကယ္ စိတ္ဆုိးေနတာေတာင္ နည္းနည္းအထြန္႔ တက္လုိက္ေသးသည္။
“ စက္ဘီးကနင့္ စက္ဘီးေနာ္”
သႏၱာ ငုိေလျပီ။ မခံခ်င္ေအာင္ စျပီးေတာ့မွ တုိးေအာင္ ေနာင္တရေနမိသည္။ သႏၱာ တကယ္ငုိေနသည္ သူမေနတက္ေတာ့ပါ ဘာလုပ္လုိ႔ဘာကုိင္ရမွန္းကုိမသိ။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ တိတ္ပါေတာ့ သႏၱာရယ္လုိ႔ ရင္ခြင္ထဲမွာေခ်ာ့ခ်င္ေပမဲ့ မေခ်ာ့ရဲပါ။ ငါရင္ထဲမွာဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာနင္မသိဘူး သႏၱာ။ တုိးေအာင္ စိတ္ထဲကေျပာေနျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
“ လာပါ သႏၱာ ငါကအလကားစတာပါ နင္မၾကဳိက္ဘူးဆုိမစေတာ့ဘူးဟုတ္လား
ငါကခင္လုိ႔ စတာပါ စိတ္မဆုိးပါနဲ႔ ဟာ”
မ်က္ရည္ေတြ နဲ႔ တုိးေအာင္ကုိ ၾကည့္ျပီး။
“ ဆုိးတယ္ နင့္ကုိတသက္လုံးမေခၚေတာ့ဘူးသိလား
မုန္းတယ္ နင္ကုိသိပ္မုန္းတယ္”
“ ဟာ သႏၱာ နင္ မေက်နပ္ဘူးဆုိရင္ ၾကဳိက္တဲ့ အျပစ္ေပးဟာ ငါ့ကုိမုန္းေတာ့ မမုန္းလုိက္ပါနဲ႔
နင္မုန္းမွာသြားမွာကုိငါသိပ္ေၾကာက္လုိပါဟာေနာ္ သႏၱာ..ေနာ္”
သႏၱာဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ ျငိမ္ေနမိသည္။ နင္ကငါမုန္းမွာကုိတကယ္ေၾကာက္တာလားတုိးေအာင္ရယ္။ ဒါဆုိဘာလုိ႔မ်ားငါမၾကဳိက္တာကုိဘာလုိ႔စရတာလဲ။ သႏၱာရင္ထဲကစကားေတြ တုိးေအာင္ ၾကားေအာင္ေတာ့ ထုတ္မေျပာခဲ့မိပါ။
“ သႏၱာ အဲ့ဒီလုိစကားမေျပာပဲမေနနဲ႔ဟာ သႏၱာ သႏၱာ”
တုိးေအာင္ ရင္ထဲမွာတကယ္ပဲပူေလာင္ေနသည္။ သႏၱာမ်က္ႏွာေလးကုိၾကည့္ျပီးအၾကိမ္ၾကိမ္ ေခၚေနမိသည္။
“ ေျပာပါ သႏၱာ နင္ မေက်နပ္ဘူးဆုိရင္ ၾကဳိက္တဲ့ အျပစ္ေပးပါ ငါခံပါ့မယ္”
သႏၱာ တာရွည္စြာေအာင့္မထားနုိင္ပါ။ နင္ ဘာေတြလုပ္လုပ္ ငါ အျမဲတမ္းခြင့္လြတ္ပါတယ္ တုိးေအာင္ရယ္။
နင္သိလားဟင္ ငါဘာေၾကာင့္ နင္ အေပၚ မနာက်ည္းနုိင္လဲဆုိတာေလ။ တကယ္တမး္ ေျပာလုိက္မိတာကေတာ့။
“ နင္တကယ္ ေျပာတာလား”
“ တကယ္ပါ ေျပာတာပါ”
“ ဒါဆုိေနာက္ ငါမၾကဳိက္တာေတြကုိလည္းဘယ္ေတာ့မွ မေျပာေတာ့ ပါဘူးလုိ႔ ကတိေပး”
“ ေပးတယ္ဟာ”
“ ကတိေနာ္”
“ ကတိ”
သႏၱာမ်က္ႏွာ ေလးကုိ ၾကည့္ျပီးေျပာေနမိသည္။ ျပဳံးရိပ္သန္းလာတဲ့ သႏၱာ မ်က္ႏွာေလးကုိ ျမင္ရေတာ့မွ တုိးေအာင္ ေပ်ာ္သြားသည္။ သႏၱာမ်က္ႏွာေလးကုိစုိက္ၾကည့္ေနရာမွ အၾကည့္လြဲျပီးစက္ဘီးေပၚ တက္နင္းလုိက္သည္။ တုိးေအာင္ ရင္ထဲမွာေတာ့ (အခ်စ္ဆုိတာဒါပဲလားလုိ႔ ေခါင္းစဥ္ တက္မိသည္။) က်ေနာ့္ ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေလးေတြကုိေတာ့ သႏၱာတစ္ေယာက္ သိလိမ့္မည္ မထင္ပါ။ ဒါမွ မဟုတ္ သိေနမည္လား…။
“ေ၀ါ..ေ၀ါ..”
“ ဟာမုိးေတာင္ရြာလာျပီ”
အခ်စ္ဆုိတာအရာရာကုိလႊမ္းမုိးေစနုိင္လားမေျပာတက္ပါ။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကအေမအိမ္မွာတစ္ေယာက္ထဲ။ စိတ္ပူလာသည္။ စက္ဘီးေလးကုိအခ်ိန္ တုိးျပီးနင္းလုိက္မိသည္။ မုိးေရထဲမွ စက္ဘီးေလးသည္ တေရြ႔ေရြ႔ ေ၀း၍ေ၀း၍ သြားေလသည္။
(၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွ အျဖစ္အပ်က္ေလးကုိေရးသားတင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။)
ခြန္ေအာင္ငဲ
